หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ - สองภาษาดอทคอม

ขวากหนามทาง 2 ภาษา(ฉบับลากิจ 2)

สถานการณ์เริ่มคลี่คลาย(ยังกะ สึนามิ)

หลังจากนั้น แม่เลิกทำตัวเป็นเจ๊ดันอีกต่อไป คิดว่า ให้ธรรมชาติจัดการตัวมันเอง และด้วยอะไรหลายๆอย่างก็ตามมา พอชินมากขึ้น เจ้าขาก็เริ่มพูดภาษาอังกฤษกับป้าๆละแวกบ้านมากขึ้น แม้ว่าจะไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนัก ด้วยเวลาไม่ค่อยตรงกัน แต่มันก็ทำให้เราพอมีทางฝึกกันต่อ เราพยายามหาช่องทางที่จะคุยกับชาวต่างชาติ เพื่อฝึกตัวเองและลูก และมีโอกาสคุยกับครูต่างชาติทาง msn ที่เคยสอนภาษาอังกฤษเรา ซึ่งตอนที่เรียนครูน่ารักมาก พยายามพูดคุย ให้ความเป็นกันเอง แต่ตอนที่เรียนกับครูนั้น ความพยายามในการจะสื่อสารภาษาอังกฤษมันยังน้อยกว่าตอนนี้มาก พอตอนนี้อยากจะคุยกับครู ครูก็ดันไปอยู่ประเทศอื่นแล้ว เสียดายจริงๆ และได้ส่งคลิปเจ้าขาไปให้ครูดู ครูจบด้านการสอนภาษาอังกฤษโดยตรง ครูชมว่าทำถูกต้องแล้ว และเราได้ปรึกษาเรื่องการออกเสียงและสำเนียงที่เรากังวลว่า ตัวเราเอง ทำให้ลูกมีปัญหา ครูก็ได้ให้ข้อแนะนำว่า ทำต่อไปเรื่อยๆ การออกเสียง และสำเนียงจะพัฒนาตามวัย และที่ดูเจ้าขา ก็ โอเค ในวัยของเค้า ทำให้เรามีกำลังใจมาฝึกต่ออีกมากมาย

และที่ดียิ่งกว่านั้น เราได้เจอกับฝรั่งที่น่ารักคนนึงเดินทาง มาทำธุระที่นี่ และจะอยู่ต่อซักระยะ เค้าชอบเล่นกับเด็ก เจอเจ้าขา เค้าก็มาเล่นด้วย วันแรก เหมือนเดิมไม่ยอมคุย แม่ก็เลิกทำตัวเป็นเจ๊ดันไปแล้ว

พอวันที่ 2 เท่านั้นแหละ ลืมแม่ไปเลย แค่เห็นเจ้าขา พยายามสื่อสารและฝรั่งเข้าใจ ก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว และฝรั่งคนนั้นช่วยเราสอนเจ้าขาด้วย น่ารักมาก ความกดดันของเรา มันก็เริ่มลดน้อยลง ตามเวลา ถึงตอนนี้ เราก็ยังไม่รู้ว่าจะเดินต่อทางไหน ก็คงจะไปเรื่อยๆ รึรอให้ลูกผลักเราอีกระลอก ก็เป็นได้ พี่ตุ๊กตา เคยเขียนว่า ถ้าตกลงใจ ที่จะเลือกเส้นทางนี้แล้ว ก็คงต้องเจออะไรอีกมาก ไม่รู้ทางข้างหน้าจะเป็นยังไง แต่เราก็ดีใจที่ได้หันมองย้อนกลับไปเส้นทางเดิมที่เราเดินมา มันทิ้งร่องรอยอะไรไว้หลายอย่าง แต่อย่างน้อยมันก็มีความมั่นใจ ว่าเดินมาถูกทาง แม้จะหลงทางไปบ้าง หยุดพักเหนื่อยบ้าง และที่สำคัญ เส้นทางนี้มันมีความภาคภูมิใจโรยมาด้วย

จุดเริ่มต้นที่ทำให้เดินมาได้ คงหนีไม่พ้น ต้องขอบคุณคุณบิ๊ก น้องเพ่ย เพ่ย ผู้จุดประกาย และกรุยทางเดินไว้ให้ พี่ตุ๊กตาแรงหนุนที่สุดยอด ที่มาช่วยผลักช่วยดันระหว่างทาง และตบแต่งทางอยู่หลังบ้านให้คุณบิ๊ก สร้างสรรค์สิ่งดีๆในเวปอย่างดีเยี่ยม

ระหว่างทางที่เดิน คงต้องขอบคุณผู้ร่วมเดินทาง ที่เป็นผู้ทั้งผลัก ทั้งดัน ให้กำลังใจ จูงมือ เดิน ลากแขนวิ่ง ปลุกให้ตื่น อะไรอีกมากมาย เราเข้ามาในหมู่บ้าน แบบยังไม่สมัครสมาชิก(แฝงตัวอยู่) จนมาสมัครสมาชิก จนมานับญาติกัน มองย้อนไปนี่มันใกล้ได้ฉลอง 1 ปีแล้วนะเนี่ย

ขอบคุณ พี่อ๊อบ พี่เล็ก(แม่น้องเนย) พี่ตังโอ พี่ก้อย(แม่น้องอีเกิ้ล) พี่อ๋อ คุณพ่อน้องบุ้ง ที่ช่วยตอบคำถามในกระทู้ และเคยให้คำแนะนำดีๆทั้งเรื่องส่วนตัวการฝึกฝนทั้งภาษาและเรื่องอื่นๆ

ขอบคุณพี่รี ที่ช่วยเป็นคุณครู สร้างสรรค์ประโยคสวยๆ ให้ได้คุยกับเจ้าขา แถมยังเคยช่วยดูคลิปที่แอบส่งไปให้ดู และให้กำลังใจและคำแนะนำให้ได้ไปฝึกกันต่อ

ขอบคุณพี่เก๋ ที่มาช่วยตอบคำถาม ให้คำแนะนำดีๆ เคยแนะนำเรื่องคลิป เอาของมาฝากกัน เป็นเพื่อนคุยที่รู้สึกว่าคุยแล้วเหมือนพี่สาว คุยแล้วสบายใจ และดีใจที่ได้เจอกันนะคะ

ขอบคุณดา เพื่อน 2 ภาษาต่างจังหวัด อย่างน้อยก็มีเพื่อน ไม่รู้สึกอิจฉาคนอื่นที่เค้าได้ shopping หนังสือมือสองมากมายกัน ที่สำคัญมาช่วยดันกระทู้ เพราะเราชอบมาตั้งคำถามและไปทำงาน ถ้าไม่มีคนช่วยดัน ก็ไม่มีโอกาสได้มาดู ครูก็คงไม่เห็น ประทับใจ

ขอบคุณพิ่จิ๊ ที่คอยมาตอบคำถามให้เป็นประจำ จะยากแค่ไหน ก็ยังช่วยเต็มที่ แม้ช่วงนี้ห่างหายไป แต่ภาก็ยังคิดถึงและรอลุ้นน้องคนที่ 2 อยู่นะคะ

ขอบคุณพี่แพท ที่ภาจะไม่มีวันลืม เพราะภาจำพี่แพทได้เป็นคนแรกๆ ที่เข้ามาในเวป ตั้งแต่เวป ไม่ค่อยมีคนเลย และก็รู้สึกเสมอว่า พี่แพทมีส่วนทำให้ได้ก่อตั้ง eng club ซึ่งเป็นขุมทรัพย์แห่งความรู้ ที่มีคุณค่าจริงๆ เพราะหากมีแค่หนังสือ ไม่มีเวปนี้ ไม่มี eng club ภาก็มองไม่เห็นทางว่าจะสอนลูกรอดมาถึงทุกวันนี้มั้ย

ขอบคุณน้องหญิง(แม่กาตาร์) พี่แอ้ น้องบี ที่มาเป็นเพื่อนให้ได้ระบาย ได้พูดคุย และคอยให้กำลังใจ ทั้งในฐานะที่เคยเป็นนักศึกษา และเป็นนักศึกษา อยู่ ทำให้รู้สึกว่า การเป็นคุณแม่นักศึกษา โดยเฉพาะกับการสร้างเด็กสองภาษาด้วยแล้ว ไม่ง่าย แต่ก็มีคนเข้าใจ

ขอบคุณ คุณแนท คุณตั๋ม คุณเก๋(mamykae) คุณอ้อย (Rawadee) พี่หญิง คุณป๊อบ คุณก๊อก พี่อ๋อ คุณ kanokwan น้องนุ้ย คุณคิงส์ อื่นๆอีกมากมายที่เอ่ยชื่อไม่หมด ที่เคยมาช่วยตอบคำถามให้ภา

ขอบคุณพี่เม่ย น้องรัตน์ พี่เล็ก(แม่เรอิ เลอา) พี่เล็ก(แม่น้องภูมิ) และทุกๆคนที่ร่วมสร้างสีสันในเวป รวมถึงคนที่เข้ามาถาม เข้ามาตอบกระทู้ ทำให้ได้มีความรู้เพิ่มขึ้นทุกวัน
ช่วงนี้คงขออำลาไปเก็บตัว ซัก 2-3 เดือนงานเสร็จคงได้กลับมา แต่ยังไง คงต้องกลับมาพึ่งพาห้อง eng club เมื่อมีปัญหาเป็นระยะนะคะ

อายเหมือนกันเนอะ พูดไม่ค่อยถูก คิดไม่ค่อยออก เวลาลูกถาม เป็นยังงี้ประจำเลย :)


แถม... ตัดกระดาษตอนเด็กๆ เริ่ม 2 ภาษา 1 เดือน ยังไม่ค่อยได้อะไรเลย


คลิปนี้ถ่ายเมื่อวาน กะว่า ถ่ายอะไรได้ก็ถ่าย จะเอามาลงบล็อก โชคดีเจ้าขาไม่มาแย่งกล้อง เลยมีทั้งแบบอารมณ์งอนพี่ชายและออกมาแบบวิ่ง วุ่นวายแบบนี้ล่ะค่ะ ช่วงนี้บ้าเล่นเป็น firefighter หลังจากที่รร.ซ้อมอัคคีภัย ที่เผาใบไม้แถวบ้าน ต้องไปเล่นประจำ



เบื่อกันมั้ยคะ ขอลากิจเอาตัวเองให้รอดก่อน นะคะ อย่าลืมคิดถึงภากับเจ้าขาบ้างนะคะ :) ย้ำบ่อยๆ เดี๋ยวลืมกัน อิอิ

Views: 203

Comment

You need to be a member of หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ to add comments!

Join หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

Comment by สุภาพร(แม่ปั้น฿แป้ง) on May 21, 2010 at 8:49pm
มาดูอีก ก็ภูมิใจไปกะภา จริงๆ เจ้าขา โชคดี มากๆ ที่มีแม่ทุ่มแรงกายแรงใจสุดๆ ทั้งๆที่ต้องต้องรับผิดชอบงานตัวเองเหมือนกัน
พี่ขอ เดินตามรอย ภา แล้วกัน แม้ทำไม่ได้ทั้งหมด หรือ หลายๆอย่างที่ภา ทำ แต่ภาก็เป็น แม่ในอุดมการณืที่พี่อยากจะเป็นอยากจะทำตอนก่อนมีลูก อ่ะ ณ ตอนนี้ คงได้เท่าที่จะสามารถทำได้ แต่เห็นภาทำหลายๆอย่างสำเร็จ เหมือนเราโล่งไปด้วยเลย เหมือนสอบได้ เกรด A เลยอาะ ภา ให้เอ บวกไปเลยโดยเฉพาะความมุมานะของแม่ภา เยี่ยม!
Comment by ยศภัด มีเดช on May 7, 2010 at 10:08pm
เก่งจริงๆค่ะ น้องเจ้าขา
Comment by YaYo & JaJa & MamaKim on March 10, 2010 at 12:38pm
ถึงจะดูช้าไป พี่กิ้มก็เอาใจช่วยค่ะ ดันเด็กขอนแก่น (หรือเด็กเรียนที่ขอนแก่น...ทึกทัยเอาว่าเป็นคนขอนแก่นแล้วกัน)
เพราะยังไงเมื่อ 6 ด.ที่แล้วเข้ามาเวปก็แอบติดตามผลงานมาเรื่อยค่ะ...เห็นถ่อมตัวว่าไม่เก่ง...แต่ที่แท้ไม่ใช่เลย.
...ไม่รู้จะถ่อมไปถึงไหนค่ะ...ผลงานแบบนี้ถือว่าสุดยอดแล้วค่ะ
Comment by คุณแม่เอ๋ on February 22, 2010 at 9:26pm
เก่งจริง ๆ นะ ตัวแค่นี้
Comment by Tao's mamy รักในหลวง on January 26, 2010 at 6:53pm
ถึงอุปสรรคขวากหนามจะมากเพียงใด ก็สู้แรงใจของแม่ภาคนนี้ไม่ได้หรอกค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
Comment by แม่โบว์ของไอ้แฝด on January 21, 2010 at 11:01pm
กลับมาไวๆ นะคะ
Comment by My KhorbKhun and Thaenkhun on January 20, 2010 at 10:06pm
IMG_0678.JPGดีใจที่เจอเพื่อนเก่าใน เวบนี้ อิจฉาน้องเจ้าขาที่อยู่ในสวล.ที่เอื้อมากๆ ทั้งเพื่อนบ้าน ที่ทำงานแม่ และอยู่กับแม่ อย่าเครียดเลยนะจ๊ะเพื่อนทำได้ดีมากๆ เรายังทำไม่ได้ครึ่งนึงของเพื่อนเลยนะ พยายามไม่เท่าภาเลย เค้าก็เริ่มมาได้ประมาณนี้แหละ แต่ยังไม่เข้มข้นอะไรมากเพราะ 1.ลูกสาวคนโต สามขวบครึ่ง ภาษาไทยแข็งแรงแล้ว สังเกตุได้ว่าซึมซับคำศัพท์แต่ไม่พูด แต่เข้าใจที่แม่พูดหมด 2. ลูกชายคนเล็ก ตอนนั้นเริ่ม 8-9 เดือน ตอนนี้ 1.4 ขวบ เข้าใจที่แม่พูดทุกอย่าง และกำลังหัดพูด แม่เริ่มสนุก แต่ก็ไปเนิร์สเซอรี่แล้ว ลูก 2 คนส่วนใหญ่ อยู่โรงเรียน พี่เลี้ยง ตายาย ทุกคนพูดภาษาไทยหมด แม่อยู่กับลูกเพาะตอนเช้าก่อนไปโรงเรียนเท่านั้น แต่ก็จะพยายามต่อไปเพื่อเป็นสมบัติติดตัวลูกนะ
Comment by Prim & Poom on January 19, 2010 at 12:14am
เจ้าขาน่ารักมากอารมณ์ดี มีจินตนาการ พูดเก่ง นี่แหละเป็นปัจจัยส่งเสริมอีกอย่างเนอะ ที่ทำให้เด็กเรียนรุ้เร็วและจดจำได้ดี
คลิปดีๆ เก็บไว้ดูเองซะตั้งนาน ปล่อยออกมาให้ดูให้ชื่นใจกันอย่างนี้แหละดี
ไปนานอย่าลืมพี่ล่ะ อิอิอิ ไว้คิดถึงโทรหากันก็ได้เนอะ
Comment by Bless's Dad on January 18, 2010 at 9:54am
โอ้โห .. เล่นเป็นนักดับเพลิงดูซะเพลินเลย ยังไงอย่าลืมถ่าย clip มาให้ชมเรื่อย ๆ นะครับ รอติดตามผลงานชิ้นต่อไปอยู่นะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ สู้ ๆ คนแม่นักวิทยาศาสตร์ (ยืมคำพูดแม่น้องปันแป้งมาใช้ .. อิ ๆ )
Comment by สุภาพร(แม่ปั้น฿แป้ง) on January 17, 2010 at 3:16pm
ภาพี่เพิ่งดูเสร็จ เก่งๆทั้งชอทเลย อยากเห็นเด็กๆมารวมตัวกันแล้วคุยกันเป้นภาอังเนาะมันจะเป็นอย่างไง พี่ว่า คงมันน่าดู 555555

--oO--

สแกนโค้ด แอดไลน์ @2pasa แล้วลุ้นของรางวัลรวมคลิปเวิร์กช็อปทั้งหมด

Events

หนังสือในชุดเด็กสองภาษา



© 2019   Created by ผู้ใหญ่บิ๊ก.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service