Music Practice

Comment

Comment by เกษม สิริภัทรคุณ on October 13, 2011 at 11:06am

เพิ่มความมั่นใจกับคุณค่าของดนตรีครับ

http://go2pasa.ning.com/profiles/blogs/2456660:BlogPost:885737

Comment by พี่ฟ้าใส น้องไออุ่น on October 12, 2011 at 8:32pm

มาตามดูคลิปค่ะ น้องบูมตอนนี้อายุเท่าๆ กับฟ้าใสเลย

เชื่อแล้วค่ะว่าเด็กๆ เค้าทำได้จริงๆ เพราะตอนนี้ฟ้าใสก็ขยันซ้อมทุกวัน เริ่มจะเป็นเพลงแบบน้องบูมแล้วค่ะ

Comment by เกษม สิริภัทรคุณ on January 22, 2011 at 11:38pm

บทคัดย่อนิทานเรื่องหมูหินผจญภัย
ใช้เพื่อให้เด็กร้องทบทวนโน้ตอย่างเป็นธรรมชาติ
แทรกคำสอนและฝึกภาษาผ่านนิทาน ตัวละคร หมูหิน(ตัวเอกของเรื่อง) คือลูกหมูแสนซนและอยากเรียนรู้สิ่งรอบตัว
หิ่งห้อยน้อย เพื่อนหมูหินที่พัดลงเข้าไปในถ้ำและหมูหินช่วยเหลือไว้
อึ่งอ่างแม่ลูก ที่ทำให้หมูหินรู้ว่าในถ้ำมีน้ำ
ม้าแคระผู้อารี ที่ประสบปัญหาเดียวกับหมูหินช่วยขนอุปกรณ์เพื่อหา
ทางออกจากถ้ำ
ไก่ป่าเจ้าถิ่น ผู้รู้เกี่ยวกับพี้นที่รอบถ้ำนี้เป็นอย่างดีและบอกเวลา
สิ่งแวดล้อม ถ้ำแห่งอำนาจ ถ้ำประกอบด้วยลาวาจากภูเขาไฟมีรูอยู่ยอดถ้ำ
หิ่งห้อยเท่านั้นที่ไปถึงได้
แผนที่เขาวงกต เป็นแผนที่ถ้ำของไก่ป่าทำขึ้น
แอ่งน้ำในถ้ำ น้ำไม่มีวันแห้งเพราะมีตาน้ำ
เย็นวันหนึ่งหมูหินเดินเล่นกับแม่หมูอยู่ริมชายป่าแห่งหนึ่งพลันสายตาของหมูหินก็เห็นภูเขาลูกหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลมาก หมูหินอยากรู้ว่าที่ภูเขามีอะไรน่ากินบ้างและมีอะไรที่เล่นแล้วสนุกบ้างเช่นแอ่งน้ำ จะขออนุญาตแม่หมู แต่กลัวแม่ไม่อนุญาตเลยแอบเดินออกมาและมุ่งหน้าสู่ภูเขาที่มองเห็นทันทีเมื่อเดินเข้ามาใกล้บริเวณชายเขาลมเย็นปะทะเข้ามาแสงแดดอ่อนลงเป็นสัญญาณให้รู้ว่าใกล้ค่ำแล้วหมูหินเดินสำรวจบริเวณชายเขาและมองเห็นแอ่งน้ำซึ่งมีโคลนอยู่ใกล้จะแห้งในขณะที่หมูหินเดินสำรวจเพลินอยู่นั้นเองหูของหมูหินก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างด้วยสัญชาตญาณและคำแม่สอนหมูหินรู้ทันทีว่าภัยอยู่ใกล้ตัวหมูหินค่อยๆเหลือบมองสิ่งที่หมูหินเห็น ก็คือสิงโตหมูหินขาสั่นด้วยความกลัวแต่รวบรวมสติและนึกถึงคำแม่สอนว่าถ้าเจอเสือหรือสิงโตให้หนีลงแอ่งน้ำที่สกปรกเพราะโดยธรรมชาติสิงโตเป็นสัตว์ที่ชอบสะอาดหมูหินมองระยะห่างจากแอ่งน้ำและสิงโตที่กำลังย่องมาหมูหินตัดสินใจวิ่งลงแอ่งน้ำทันทีเพราะโอกาสรอดมีมากและสิงโตไม่คาดคิดว่าหมูหินจะมีสติขนาดนี้เพราะว่าสิงโตหิวจนคิดอะไรไม่ออกหมูหินวิ่งลงแอ่งน้ำได้แบบฉิ่วเฉียดสิงโตไม่ตามลงไปแต่ด้วยความหิวจึงนั่งเฝ้าแอ่งน้ำรอหมูหินขึ้นมา
ตอนนี้หมูหินตกใจและคิดอะไรไม่ออก ถ้าได้ฟังเสียงโน้ตเพลงเพราะๆจะทำให้หมูหินคิดออกตอนนี้บอกลูกให้ช่วยร้องโน้ตเพลงเพื่อช่วยหมูหินเราเรียนดนตรีกับลูกเราจะรู้ชื่อเพลงตอนนี้เด็กกำลังอินและอยากช่วยหมูหินเขาจะร้องออกมาจากจิตใจของเขาผมฟังแล้วขนลุกจากลูกทั้งสองคน (จึงขอแบ่งให้คุณพ่อคุณแม่ไปขนลุกบ้าง)
หลังจากฟังเสียงเพลงตัวโน้ตเสร็จหมูหินคิดออกทันที ถ้าอยากให้ลูกร้องอีกเพลงก็บอกว่าหมูหินเริ่มคิดออกแล้วถ้าได้ฟังอีกเพลงหมูหินจะคิดได้ละเอียดขึ้นเมื่อจบสองเพลงหมูหินก็ค่อยมองไปที่เชิงเขาและกวาดสายตาไปรอบๆหมูหินมองเห็นช่องเล็กๆโดยคะเนเอา คิดว่าสามารถรอดผ่านเข้าไปได้หมูหินคลุกโคลนจนตัวลื่นแล้วค่อยๆขยับตัว รอสิงโตเผลอเมื่อได้จังหวะหมูหินวิ่งเข้าไปที่ช่องที่มองเห็นทันทีด้วยตัวที่เลอะโคลนมีความลื่นอยู่ทำให้หมูหินรอดเข้าไปได้ซึ่งมืดมากมองอะไรไม่เห็นหมูหินเปิดตาชั่วครู่(ตามที่แม่สอนไว้เมื่ออยู่ในที่มืดต้องรอให้ม่านตาปรับแสงก่อน)หมูหินค่อยๆเดินสำรวจในถ้ำหมูหินเห็นแสงเรืองๆกระพริบหมูหินเดินตามแสงนั้นไป เห็นกะลาคว่ำอยู่หมูหินมองเข้าไปที่ช่องแสงที่รูด้านบนของกะลา ได้ยินเสียงร้องบอกช่วยด้วย หมูหินถามให้ช่วยอย่างไรหิ่งห้อยน้อยบอกช่วยหงายกะลาให้ที ฉันมุดเข้ามาแล้วออกไม่ได้ตอนแรกหมูหินคิดว่าเป็นบ้านของหิ่งห้อยน้อยเมื่อหมูหินช่วยหิ่งห้อยน้อยได้แล้วหิ่งห้อยซาบซึ้งหมูหินมากจะช่วยหาทางพาหมูหินกลับบ้านบอกหมูหินให้พักผ่อนก่อนจะไปดูแหล่งอาหารในถ้ำช่วงนี้จบตอนแรกหมูหินได้เพื่อนคนแรกแบบ Happy
ตอนต่อไปหมูหินออกจากถ้ำไม่ได้เพราะตอนเข้ามีภาวะของการเอาตัวรอดและตัวเลอะโคลนด้วยเปรียบเหมือนไฟไหม้บ้านสามารถแบกของที่หนักกว่าน้ำหนักตัวเองได้ หลังจากนี้ก็เล่าเป็นตอนๆไปเพราะเป็นนิทานปลายเปิดผมเล่าเรื่องละ 1 ปีโดยเอาตัวละครของเขามาผูกโยงด้วย เช่น ตัวโตชอบโดราเอมอน ตัวเล็กชอบโทมัส ขบวนรถไฟของTommy เด็กจะอินมาก
ตอนจบ หมูหินออกจากถ้ำได้และมีเพื่อนมากมาย กลับมากราบเท้าแม่เพราะหมูหินเข้าใจชีวิตและความเป็นห่วงของแม่และระล

Comment by เกษม สิริภัทรคุณ on January 20, 2011 at 10:04am

ใช้นิทานเพื่อการร้องโน้ตครับเป็นแรงผลักดันเพื่อให้ร้องโน้ตโดยธรรมชาติครับ ก่อนสร้างแรงบันดาลใจให้ลูกควรสร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวเองก่อนครับ แนะนำให้อ่านบล็อก ดนตรีสร้างลูกฉลาดจริงหรือ เพื่ิอให้เข้าใจคุณค่าของดนตรีก่อนครับ

Comment by อรดา พงศ์สุธนะ on January 20, 2011 at 9:04am

ตัวเล็กๆ ดีดได้เก่งจังเลยค่ะ ต้องขยันซ้อมมากเลยใช่ไหมคะ แล้วคุณพ่อเอาอะไรมาเป็นแรงผลักดันให้เขาซ้อมบ่อยๆคะ ขอบคุณค่ะ

Comment by Nui & Pordee krub on January 18, 2011 at 2:22pm

น้องบูมน่ารักมาก ระหว่างการเล่นดูน้องบูมมีความสุขจังเลยค่ะ นุ้ยดูไปยิ้มไป ^o^

Comment by วาสนา on January 17, 2011 at 4:53pm

เก่งกว่าแนทอีกอิอิ เพิ่งเริ่มเรียนค่ะ

Comment by เกษม สิริภัทรคุณ on January 16, 2011 at 5:17am

ขอบคุณครับที่แวะมาชมครับมีบทความที่อยากให้อ่านครับ เพราะเหมือนเป็นแผนที่เพื่อให้พ่อแม่เข้าใจคุณค่าของดนตรีที่ช่วยพัฒนาศักยภาพของลูกในหลายมิติครับ

http://go2pasa.ning.com/profiles/blogs/2456660:BlogPost:552255

Comment by Anfield's mommy on January 15, 2011 at 2:26pm

ชอบจังเลยค่ะครู ทั้งดูและฟังเพลินค่ะ ทั้งเสียงเปียโนกับเสียงเล่นผู้ฝึก^^ 

อยากให้แอนฟิลด์เล่นดนตรีได้เก่งเหมือนพี่บุ้งพี่บูมบ้างจัง ^^

Comment by ฝน www.tottybooks.com on January 14, 2011 at 3:56pm

ขอบคุณค่ะคุณพ่อเกษม ของน้องพีทก็ได้ JMC 1 ของ Yamaha เหมือนกันค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะเดี๋ยวจะลองเข้าไปดูค่ะ ตอนนี้เวลาจะเล่นแต่ละเพลงก็จะเล่าเป็นเรื่องตามภาพและค่อยๆในเค้าอินไปกับเรื่องค่ะ :D

• ‹ Previous
• 1
• 2
• Next ›
• Page