หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ - สองภาษาดอทคอม

บ้านเล็กในป่าใหญ่...หมอตุ่น..หมอจิ..น้องเอ่เอ๊

ได้รับคำเชิญชวนจากคุณหมอตุ่นและหมอจิให้ไปค้างแรมที่บ้านพักเล็กๆในอ้อมกอดของป่าใหญ่ช่วงระหว่างรอยต่อของจังหวัดสระบุรีและโคราชมาหลายเดือน..กว่าจะมีเวลาลงตัวไปตามทริปที่คุณหมอกำหนดให้ได้ก็ต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา...

หมอตุ่นใจดีมากมาย...วางแผนการเดินทางให้ละเอียดยิบว่าขบวนรถของพวกเราจะผ่านจุดไหนมีที่พักรถอย่างไรบ้าง..ปั้มนั้นร้านอาหารเปิดกี่โมง ปั้มนี้มีร้านอะไรน่าสนใจ...รวมถึงการหอบหิ้วเสบียงสำหรับรอรับเช้าวันใหม่ที่จะมาถึงอีกด้วย...โจ๊กชามกลางๆกับน้ำเต้าหู้ที่เมื่อเทหลุดพ้นจากปากถุงก็จะอยู่ในถ้วยขนาดย่อมๆพอดีให้อิ่มท้อง

ความจริงทริปนี้..แบ่งกิจกรรมออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกของแม่ อยู่ที่พักคุยไปเรื่อยๆ ดูเด็กๆเล่นเฮฮา เบื่อก็ออกไปเดินช๊อปปิ้งหาอะไรเสริมกำลัง ..^__^   อีกส่วนเป็นกิจกรรมของพ่อที่หนักมากกกก...คือออกรอบตีกอล์ฟ สองวันติดต่อกัน อืมมม

บ้านหลังเล็กๆสีขาวสะอาดตา มีบริวารเล็กกว่าอยู่ใกล้ๆกันอีก 3 หลัง (และกำลังสร้างเพิ่มอีกหลายหลัง) ในอ้อมกอดของต้นไม้ใหญ่มีสายน้ำตกพาดผ่าน คือจุดหมายปลายทางที่พวกเราจะพักค้างแรมกัน 

บ้านหลังนี้เป็นของคุณตั้ม เจ้าของแดรี่โฮม ร้านสเต็กเลื่องชื่อของหมวกเหล็ก ที่ถ้าใครจะแวะเวียนเข้าไปลิ้มรสในวันหยุดคงต้องรอคิวกันนานทีเดียว พี่ตั้มเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมกับหมอตุ่น เวลาที่เพื่อนสองคนพูดถึงกันและกัน..คนที่ได้รับฟังก็มีเฮตลอด...รู้เลยว่าสนิทกันจริง

เด็กๆแปลงกายลงเล่นน้ำที่หลังบ้าน...

หลังเก็บของเข้าที่..ต่างกลุ่มก็ต่างแยกย้ายไปทำกิจกรรม...พี่และหมอจิได้มีโอกาสนัดเจอกับแม่ทิพย์ พ่อนัท แม่อ้อยที่เอ๊าท์เลท เขาใหญ่ ...

นัดกันตอนแรกก็สับสนพอสมควร..กับคุณทิพย์แม่น้องยีนส์ พี่ไม่งงค่ะ แต่กับพ่อนัทของน้องมี่มี่นี่สิ เล่นเอางง เอ๋...พ่อณัฐ ของน้องมี่มี่..กับแม่ลี่สุมนาย้ายไปอยู่โคราชเมื่อไหร่หว่า  ฮ่าๆๆๆ แอบเพ่งรูปตั้งนาน..พ่อณัฐของมี่มี่เปลี่ยนไป..ลี่ก็หน้าตาไม่เหมือนเดิมด้วย...เออเนอะ..คนชื่อนัท..ทำไมลูกต้องชื่อมี่มี่ด้วย...ทราบแล้วเฉลยด้วย

พ่อนัททำหน้าเหมือนจะยียวน....

หมอจิถามมีปัญหาป่ะ....ดูสีหน้าพ่อนัทก็รู้แล้วว่าไม่มี  ฮ่าๆๆ

ส่วนคนนี้...หนูไม่รู้..หนูไม่เกี่ยวคร๊าาาาาา...หนูไม่เห็นอะไรเลย หุหุ

สองมือยังเต็ม..นี่ถ้ามีสี่มือ..ก็คงเต็มอีกนั่นแหล่ะ 

ถ่ายไปหลายรูป...แต่มีแค่รูปเดียวเนี่ยแหล่ะที่ได้เห็นหน้าน้องมี่มี่..ฝาแฝดพ่อนัทเลยนนะเนี่ย..

กว่าจะจับเด็กๆมายืนถ่ายรูปได้ครบ..อ้าว..แม่อ้อยหายไปไหนเนี่ย ???

งั้นจัดไป...เต็มๆหน้าค่ะแม่อ้อย

แม่ทิพย์กับน้องยีนส์...ลุ้นอะไรกันอยู่

ตกบ่าย...คุณฟอร์ดและแม่เมเดินทางมาสมทบ..หลังจากที่ทั้งคู่เพิ่งแวะทานข้าวที่ร้านแดรี่โฮมแล้วตามเข้าไปที่บ้านพัก..พอวางกระเป๋าเสร็จ..พวกเราก็ลากพ่อฟอร์ดแม่เมมาทานมื้อเย็นที่แดรี่โฮมอีกรอบ..หุหุ

ค่ำคืนนั้นคุณฟอร์ดใจดีร้องเพลงกล่อมในวงเมรัยด้วยเน้อ...

มื้อนี้..จัดหนัก..วัตถุดิบไม่หมดร้าน..เราไม่เลิก  เย้

ไวน์ดี...มีไว้ให้ลิ้มลอง..คุณตั้มปลูกองุ่นเอง..ทำไวน์เอง..ออกมาจำนวนจำกัด..และคุณหมอตุ่นก็แบ่งเอาไปไม่เยอะ..แค่หนึ่งในสามของที่ทำ  หุหุ...คุณหมอเล่าเรื่องราวที่มาที่ไปของไวน์ขวดนี้..ก่อนที่จะจบด้วย..ไวน์ขวดนี้ดีมากๆ..จนตีมูลค่าไม่ได้..แต่ ณ ตอนนี้ ใครให้ผมสี่พัน..เอาไปเลย....(ทำไมเป็นแบบนี้ละคะหมอ!!)

สุปคืนนั้น..หมดไวน์ไป 5  ขวด

ที่ระเบียงริมน้ำตกหลังบ้าน..เม หมอจิและเด็กๆ

ท่าทางขี้เล่นเอาการนะเนี่ย..คุณหมอ  แต่เห็นขี้เล่นแบบนี้..เชื่อเถอะค่ะ คุณหมอมองแว๊บเดียวก็ตีโจทย์ออกหมดเลย...ว่าอะไรเป็นอะไร..หรือใครเป็นอย่างไร..โอว โนววววว

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นเลย....เอ่เอ๊..ซึ่งเป็นยิ่งกว่าแก้วตาและดวงใจ..ขี้เล่นไม่แพ้พ่อ

ขอขอบคุณหมอตุ่นและหมอจิมากๆนะคะในโอกาสที่ได้ไปเยี่ยมเยียนในครั้งนี้..มีความประทับใจหลายๆอย่างเกิดขึ้น..มากกว่าที่ตัวอักษรจะบรรยายออกมาได้..แต่มันก็จะอยู่ในความทรงจำที่ดีไปเนิ่นนาน..

ขอบคุณครอบครัวน้องเมและคุณฟอร์ด ที่ร่วมเดินทางไปด้วยกันในครั้งนี้..อีกไม่เกินสองเดือน เมื่อร้านเนื้อย่าง สัญชาติญี่ปุ่นของพ่อฟอร์ดเปิดตัว..หวังว่าห้องรับแขกแห่งนี้จะได้มีโอกาสบันทึกเรื่องราวน่ารักๆของครอบครัวคุณฟอร์ดไว้ตรงนี้ด้วยนะคะ..ว่าแล้วก็เตรียมไปถล่ม...

ขอบคุณพ่อนัท แม่อ้อยและแม่ทิพย์ด้วยนะคะ ที่อุตส่าห์เดินทางมาไกล..นั่งพูดคุยเป็นเพื่อนกัน..อีกไม่นาน..วช.ที่โคราช คงได้เจอกันอีก ไม่สิ..ต้องได้เจอกันอีกต่างหาก อย่าลืมนะคะที่สัญญาว่าจะเปิดบ้านให้พี่ไปค้างแรม  ^__^

บันทึกด้วยความรู้สึกที่ดีจริงๆค่ะ

ขอบคุณในมิตรภาพจากทุกๆครอบครัว..รวมทั้งพี่ตั้ม พี่เป้า..เจ้าของบ้านน้อยในป่าใหญ่ด้วยนะคะ

คือหัตถา..ครองพิภพ

เฮงเปล่านะคับพ่อ..เฮงเปล่านะคับแม่ (ทำไรลูกกันเนี่ย..)

แค่ท่ายืนก็รู้แล้วว่า.."บ้านนนี้ใครใหญ่"

ถ้าคืนนี้แม่เขาไม่ให้เราเข้าห้อง...เราก็นอนกันตรงนี้นะลูกนะ...ฮ่าๆๆ 

Views: 2852

Replies to This Discussion

ว้า....เสียดายจังเลยค่ะ ได้คุยกะหมอจิ แค่นิดเดียวเอง ทั้ง ๆ ที่เคยคุยทางโทรศัพท์ และนัดกันหลายครั้งมาแล้ว แต่มะได้เจอหน้ากันซะที วันนี้ได้เจอแล้ว และเสียดายอีก ที่ไม่ได้ตามไปสระบุรีด้วย อยากเล่นน้ำจังเลยค่ะ ขอบคุณพี่ตต.สำหรับทุก ๆ สิ่งดี ๆ

ปล. ชาวโคราชยินดีต้อนรับครอบครัวสองภาษาทุกท่าน หากมีเวลาอยากชวนมาโคราชบ้างค่ะ มีสวนสัตว์ และสวนน้ำ พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหินเป็นอุทยานการเรียนรู้ เหมาะกับเด็ก ๆ ค่ะ

พี่ทิพย์คะ เมื่อไหร่จัดมีตติ้งที่โคราชอีก มาเคาะเรียกด้วยนะคะ อยากไปสวนน้ำ+สวนสัตว์ค่ะ

ถ้าเป็นไปได้ ลงมาจัดที่ปากช่องบ้างก้อดีนะคะ 5555

ชอบอ่านบทความที่พี่ตุ๊กตาเล่า อ่านได้เพลินเชียว

ไว้หาโอกาสไปเที่ยวกันอีกนะคะ

รอบนี้ไม่ค่อยได้มีโอกาสเม้าท์กันเท่าไหร่เลย มีเรื่องยุ่งๆกวนใจเล็กน้อย

ไว้แก้ตัวโอกาสหน้านะคะ

ดีใจที่ได้เจอพี่ทิพย์ พ่อนัท แม่บีและแม่ทิพย์ ตัวเป็นๆ ไว้จะไปขอเข้ากลุ่มโคราชบ้างค่ะ

ชาวโคราช ยินดีต้อนรับค่ะ

ว่าแต่น้องเอ่เอ๊ โตและสวยขึ้นมาก จนจำแทบไม่เลยได้ค่ะ (เนื่องจากจำหน้าว่าน้องยังเล็กอยู่อะ อิอิ น่าอายจิงเรา)

 

เสียดาย เสียดาย เสียดาย ไม่ได้ไปด้วยยย

โอกาสหน้าไปกันค่ะคุณเล็ก คิดถึงน้องเนยนะคะ ไม่ได้เจอตั้งนาน

ขอบคุณค่ะหมอจิ เห็นด้วยกับพี่ปาซค่ะ น้องจิน่ารัก น่ากอดจริงค่ะ

น้องเอ่เอ๊รึป่าวคะ ที่ว่าน่ารักน่ากอด

กลายเป็นน้องจิ น่ารักน่ากอดไปแล้ว 5555

55555 ขอโทษค่า โก๊ะจริงเราเนี่ย

อย่ามาบ่นเสียดายเลยนะ..คนนี้น่ะ

บรรยากาศดี อาหารอร่อย ที่พักร่มรื่นมากมีน้ำตก สายน้ำและลำธารด้วยอ่ะค่ะ

ว่าแต่ว่าใครถ่ายรูปคะ ไม่ใช่แค่สวยทุกรูปนะคะสวยน่ารักทุกคนเลยอ่ะค่ะ

แต่ยกเว้นหนุ่มใหญ่หนุ่มเล็กนะคะ(ถ้าสวยคงต้องลำบากแน่ๆค่ะ) หล่อลดวัยกันจริงๆค่ะ

 

พี่จิคะ น้องเอ่เอ๊น่ารัก น่ากอดมากๆค่ะ

 

กอดไปหลายรอบแล้วนี่นาน้องปาซ 5555

 

RSS

--oO--

สแกนโค้ด แอดไลน์ @2pasa แล้วลุ้นของรางวัลรวมคลิปเวิร์กช็อปทั้งหมด

Events

หนังสือในชุดเด็กสองภาษา



© 2017   Created by ผู้ใหญ่บิ๊ก.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service