หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ - สองภาษาดอทคอม

ผ่านไป 1 ปี สองภาษาของบ้านเรา

บล็อกนี้ เขียนขึ้นเพื่อเป็นการ ฉลองให้กับครอบครัวของเราเอง ที่ผ่านพ้น อุปสรรคระหว่างทาง กันมาได้ถึง 1 ปี แบบที่ไม่ได้คิดมาก่อนในตอนเริ่มต้น ว่า เราเองก็จะทำได้เหมือนคนอื่นๆเค้าเนอะ (พูดซะเว่อร์ ฉลอง... แต่มันเป็นความปลื้มใจเล้กๆเท่านั้นแหละค่ะ)

มองย้อนไปที่จุดเริ่มต้น ...

  • จะทำได้เร้อะ
  • เค้าทำกันยังไงบ้างหว่า
  • ยากมั๊ยน๊อ .
  • ใครจะทำล่ะ
  • เริ่มได้เลยรึป่าว
  • ต้องทำนานแค่ไหนเนี่ย

สารพัดสารพันคำถามในหัว แต่ในที่สุดก็ได้เริ่มกันซะที เมื่อเมษายน ปีที่แล้ว (2009)

ระหว่างทาง มีปัญหาเกิดขึ้นให้แก้ตลอดทาง มีความเครียด มีความท้อ มีความเบื่อ. สารพัดสารพัน ความรู้สึกอีกเช่นเคย

เดินหน้า ถอยหลัง อยู่กะที่ ผ่านมาแล้วทั้งนั้น ท้อก็พักบ้าง ตั้งสติได้ก็เริ่มต่อ หาวิธีแก้ปัญหา หาที่ปรึกษา และหาเพื่อนบ้านปรับทุกข์ .. และทุกครั้ง จะได้หนทางแก้ไขปัญหา และได้กำลังใจกลับมามากมาย ทั้งผ่านทางสายตรง และตัวหนังสือ

มาถึงวันนี้ เด็กสองคนของบ้านเรา

  • สื่อสารกะพ่อแม่ได้ (ยังผิดๆถูกๆ อยู่ตลอด)
  • ฟังได้ พูดได้
  • สลับโหมดได้
  • รวมถึงสื่อสารกะคนอื่นได้ด้วย ใครพูดกะเค้าเป็นอังกฤษ เค้าก็ พอตอบได้ ใครพูดกะเค้าเป็นไทย เค้าก็ตอบได้เช่นกัน
  • อ่านหนังสือได้เร็วขึ้น เพราะเคยชินกับภาษาพูดที่ได้ใช้ทุกวัน
  • ผลการเรียนวิชาภาษาอังกฤษดีขึ้น
  • มีเพื่อนมากขึ้น โดยเฉพาะเพื่อนๆจากหมู่บ้านสองภาษาของผู้ใหญ่บิ๊ก

... ถึงแม้จะไม่ได้สมบูรณ์ หรือ เก่งกาจอะไรนัก แต่ แค่นี้พ่อแม่ก็พอใจแล้ว ... ลองมามองย้อนวัตถุประสงค์ตอนเริ่มต้น เราก็ว่าเราได้อะไรมาเกินความคาดหวัง แต่เราก็ยังขยับความหวังของเราต่อไปเรื่อยๆ เพราะเรารู้ว่าพอเราหวังแล้วเราจะไปให้ถึง พอวันนึง ไปถึงเราก็ปลื้ม ตื้นตัน .. บางครั้งเราตั้งความหวังไว้มากไป เราก็ผิดหวังบ้าง แต่ก็ทำให้เรารู้ว่า เราควรที่จะไม่คาดหวังจนเกินไป ทำให้เราเกิดความเครียดและท้อถอย .. บางครั้ง ระหว่างทาง ทำให้เรารู้ว่า เราต้องไม่เร่ง เพราะยังมีเวลาอีกเยอะ.. ช้าเร็วก็ถึงจุดหมายเหมือนกัน อย่าเปรียบเทียบกับคนอื่นเลย ทำให้เราเครียดเปล่าๆ (จุดนี้ ฝากไว้สำหรับคนที่กำลังเครียดเพราะสาเหตุเดียวกันนี้ด้วยจ้ะ)

ตอนนี้ เราทำได้ระดับนึง แต่ก็ยังไม่ได้แปลว่า ประสบความสำเร็จแล้ว ที่เหลือ ต่อไปให้เด้กๆเค้าต่อยอดได้เอง โดยการปูพื้นฐานของพ่อแม่ ความสำเร็จคงอยู่ที่ว่า เค้าใช้ภาษาได้อย่างเป็นธรรมชาติจากความรู้สึกของเค้า ที่เกิดจากความคุ้นชินที่ใช้ภาษาที่บ้าน มิใช่แค่เรียนที่รร.

เราตั้งใจกันว่า จะทำต่อไปเรื่อยๆ พ่อแม่สนุก ลูกก็สนุก.. มีบีบรัด ไม่เร่งรัด ไม่คาดหวังมากนัก และอีกอย่าง สองภาษาของบ้านเราก็ค่อนข้างแตกคอกออกจากทฤษฏีของผู้ใหญ่บ้าน เพราะ แม่เป็นเลี้ยงเอง สอนเอง วันๆ มีเรื่องที่ต้องพูดคุย กันร้อยแปดพันเรื่อง ภาษาอังกฤษล้วนก็คงไม่ไหว OPOL จึง ถูกแทรกด้วย OTOL ตลอดทาง (อันนี้ไม่รู้ว่าเป็นข้อจำกัดของบ้านเราด้วยรึป่าว) แต่เราก็ไม่กังวลมากนัก เพราะดูจากการตอบสนองของการสอนแล้ว เราก็ว่าไม่น่าเป็นอุปสรรคมากนัก ถึงแม้จะไม่ตรงตามทฤษฏี เป๊ะก็ตาม

ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับ แรงบันดาลใจจากผู้ใหญ่บิ๊ก และ พี่ตุ๊กตา รวมถึง เพื่อนบ้านทุกครัวเรือนที่คอยส่งผ่านกำลังใจมาให้ตลอดทาง.. คุณครูทุกคนในห้องอิง และ สนุกสนานมากมายในห้อง เปิดครัว รวมถึง Just Mom.. ถ้าไม่ได้เริ่มตั้งแต่ปีที่แล้วก็วันนี้ก็คงไม่ได้ปลื้มแบบนี้แน่นอน... ท้ายนี้ก็ขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวในหมู่บ้านทุกครัวที่กำลังพยายามเติมพลังสองภาษาให้ลูกๆหลานๆ ตัวน้อยๆทุกคนค่ะ ขอให้ทุกครอบครัวประสบความสำเร็จกันถ้วนหน้าจ้า

Views: 244

Comment

You need to be a member of หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ to add comments!

Join หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

Comment by Ju (Jui Jui's mommy) on December 6, 2010 at 10:04am
อ่านแล้วดีใจด้วยจริงๆ ค่ะ ขอให้กำลังใจในพัฒนาต่อไปนะค๊า สู้ๆ
Comment by นภัสวรรณ ไกรฤกษ์ on December 4, 2010 at 4:34pm
มาแจม ร่วมแสดงความยินดีด้วยค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ตอนนี้ที่บ้านก็พยายามกันอยู่ค่ะ ยังไม่ถึงไหนเลยค่ะ
Comment by MOM-NARA on December 2, 2010 at 5:12pm
มีกำลังใจขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ เป็นกำลังใจซึ่งกันและกันนะคะ
Comment by วรรณา on December 1, 2010 at 9:32pm
ขอแสดงความยินดีด้วยคนนะคะ อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาหน่อยค่ะ จะพยายามไม่คาดหวังให้มากอย่างที่คุณแม่น้องพริมบอก สู้ ๆ กันต่อไปนะคะ
Comment by สุมนา วงศาสุทธิกุล on August 24, 2010 at 2:44pm
ขอบคุณพี่เก่มากเลยที่ส่งบล๊อกเล่าดีๆมาให้อ่านนะคะ และกำลังใจผ่านตัวหน้งสือค่ะ
แค่นี้ก็ซึ้งและประทับใจด้วยเช่นกันจ้ะ
Comment by Gansini on August 21, 2010 at 12:36pm
แสดงความยินดีด้วยนะค่ะ และขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย เริ่มต้นด้วยความกังวลเหมือนกันค่ะ แต่จพฃะไม่ท้อเพราะอยากสร้างสิ่งดีๆให้ลูกรัก สู้ๆต่อไปนะค่ะ
Comment by แม่เพ่ยขอแจม on August 20, 2010 at 10:19am
ตั้งแต่เริ่มต้นที่รู้จักกัน..คบ.บอกว่าเก๋เป็นคนที่พูดภาษาอังกฤษได้ดี ..เชื่อแน่ว่าต่อไปทั้งพริมและพูมคงจะได้รับการถ่ายทอดสิ่งนี้จากแม่แน่นอน ตลอดเวลาที่ได้รู้จักกันมา เห็นได้ชัดว่าเก๋เป็นแม่ที่ทุ่มเทมากๆคนหนึ่งเลยล่ะ บางครั้งอาจจะท้ออาจเครียด และทุกคนที่ได้มีส่วนรับรู้ก็หวังกันเสมอว่าเก๋จะผ่านพ้นมันไปได้..และวันนี้เก๋ก็สามารถผ่านพ้นมันไปได้แล้วจริงๆ ดูได้จากพัฒนาการที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆเป็นขั้นเป็นตอนของน้องพริม และเป็นแบบก้าวกระโดดของพูม
ดีใจที่เห็นน้องคงนี้มีความสุข..มีความปลื้มใจ..มีความตื้นตัน..และคงมีความภูมิใจทั้งในตัวเอง..ตัวลูกและตัวสามีที่คอยช่วยเป็นกำลังใจอยู่เคียงข้างเสมอด้วย...
อยากเห็นน้องคนนี้มีความสุขแบบนี้ทุกๆวัน..เห็นพัฒนาการที่เติบโตของพริมและพูม..และเห็นการถ่ายทอดประสบการณ์รวมถึงแบ่งปันกำลังใจอุ่นๆจากเก๋สู่ครอบครัวสองภาษาครอบครัวอื่นๆให้ก้าวพ้นความท้อแท้..เหนื่อยล้า

อืมมมม...เป็นแบบที่ คบ.บอกจริงๆนะเนี่ยว่านอกจากภาษาเก๋จะดีแล้ว..ยังเขียนบล๊อกได้ดีด้วย..เยี่ยมจ้า
Comment by ํYin Yin's Mum on August 20, 2010 at 8:42am
มาร่วมแสดงความยินดีด้วยคนค่ะ เคยคุยกับน้องพริมอยู่ครั้งนึง ภาษาอังกฤษน้องพูดได้เป็นธรรมชาติมาก ใครเป็นพ่อแม่เป็นต้องปลื้มแน่นอนค่ะ
Comment by MaMa n'JaY on August 19, 2010 at 9:38pm
เห็นด้วยอย่างแรงนะคะ ว่าฟังได้ พูดได้ สลับโหมดได้ อ่านหนังสือได้เร็วขึ้น และโต้ตอบกะคนที่พูดภาษาอังกฤษด้วยได้เพราะความเคยชินค่ะ เพิ่มอีกนิดคือ ... เป็นธรรมชาติม๊ากมาก ... ดีในระดับเด็ก 4 ขวบ ชั้นอนุบาล 1 อย่างน้องเจแบบค่อยเป็นค่อยไป ที่ในแบบคุณแม่พอใจ ไม่เครียดค่ะ >>> น้องเจก็ OTOL มาปีกะ 4 เดือน :D
Comment by สมาพร โมลี(แม่น้องอะตอม) on August 19, 2010 at 12:44pm
ดีใจด้วยจังเลยค่ะ...ทำแบบไม่เครียดก็ดีค่ะ

--oO--

สแกนโค้ด แอดไลน์ @2pasa แล้วลุ้นของรางวัลรวมคลิปเวิร์กช็อปทั้งหมด

Events

หนังสือในชุดเด็กสองภาษา



© 2020   Created by ผู้ใหญ่บิ๊ก.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service