หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ - สองภาษาดอทคอม

เริ่มขาดความมั่นใจแล้วค่ะ

เฮ้อ...อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตากะว่าจะสอนลูกให้พูดสองภาษาให้ได้ แต่ต้องมาสะดุดเพราะขาดความมั่นใจเสียแล้วละค่ะ พอคุยกะเพื่อนๆ ที่ทำงาน (บางคนก็มีลูกแล้วนะ บางคนก็ยังไม่มี) เผื่อใครจะสนใจเหมือนเราบ้าง เหมือนมีดแทงกลางหลังเลยค่ะ ว่าเราว่าแล้วจะสอนได้เหรอในเมื่อเราเองก็พูดยังไม่ได้เลยเราก็ตอบไปว่าก็เรียนไปพร้อมๆ กับลูก แล้วก็โชว์หนังสือให้ดู เขาก็ว่าแล้วต่อไปถ้าลูกถามละเธอจะตอบเขาได้เหรอ แล้วเด็กก็ขึ้สงสัย เราก็บอกว่า i don't know (เหมือนคุณพงษ์ระพี) ไปก่อนแล้วค่อยไปหาคำตอบให้ เขาก็ว่าเราอีก(แน๋ะ) ว่าลูกมันคงว่าอะไรแม่นี่ถามอะไรก็ไม่รู้ไม่รู้ เล่นซะแบบเรานี่ขาดความมั่นใจ ยิ่งไม่มีความมั่นใจอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดที่จะเลิกสอนหรอก จริงตัวเราเองเราก็รู้ว่าเรามีศักยภาพแค่ไหน เรารู้ว่าเราไม่เก่งภาษาอังกฤษแต่ชอบนะ ตั้งแต่เด็กๆ เลยเคยอยากเรียนเอกภาษาอังกฤษดัวยซ้ำ แต่ตอนนั้นพ่อแม่ไม่เห็นด้วยเลยต้องเรียนอีกคณะนึง ซึ่งก็ไม่ค่อยได้ใช้ แต่เกรดเราก็ด้วยมาก แต่พูดไม่ได้เลย เห็นฝรั่งก็พูดไม่ออก ผิดๆ ถูกๆ หรือแม้แต่อาจารย์จะสอบพูดก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะพูดยังงัย ได้แต่ท่องจำแล้วนำไปพูด ถึงจะสอบผ่าน (เฮ้อ) แต่เพื่อนคนนี้เขานะจบเอกภาษาอังกฤษมาเลย She มีความมั่นใจมากกับภาษาอักกฤษของ She เวลาเราพูดกับเขาแบบว่าเป็นแค่ศัพท์ แล้วเราออกเสียงผิด หรือพูดผิด She ก็จะทักเลยแบบทำซะเราอายไม่กล้าพูดไปเลย ทำให้เราเองก็ขยาดไม่กล้าไปเลย คือถ้าบอกเราแบบว่า คำนี้ต้องพูดว่าอย่างนี้นะถึงจะถูก แต่หล่อนไม่ค่ะ แถมหัวเราะเราอีกต่างหาก ก็เลยเป็นที่มาว่าเราจะสอนลูกได้เหรอ บางครั้งก็ตอบไปว่าต้องมาอ่านหนังสือถึงจะรู้ หลายๆ คนก็มักจะว่าเราใส่ให้ลูกเยอะ ยัดเยียด ลูกมากเกินไปรึเปล่า เราก็บอกว่าเปล่านะ คือถ้าไม่เป็นพ่อเป็นแม่เองก็จะไม่รู้หรอก อีกอย่างวัยนี้เป็นช่วงโอกาสทองของพ่อแม่เลย ที่ต้องฉวยโอกาสไว้ เราก็แค่พูดเรื่องในชีวิตประจำวัน และเราก็รู้ว่าเด็กสมาธิเขาจะสั้นทำอะไรได้ไม่นานหรอก แต่เพียงแค่ขยันที่จะใส่ให้ลูกแค่นั่นเอง พูดแล้วก็ไม่รู้ว่าจะสอนลูกได้รึเปล่า ตอนนี้น้องเองก็อายุ 1.4 ปี กว่าๆ แล้ว เริ่มพูดได้เป็นประโยคสั้นๆ ตอนนี้พูดภาษาไทยชัดแล้ว เราก็สอนเขานานแล้วละ ตั้งแต่รู้จักหนังสือนี้ ก็สอน a b c แต่อาจจะสอนผิดๆ ไปบ้าง (เพราะเพิ่งมาซื้อหนังสือเมื่อเร็วๆ นี้เองจึงรู้ว่าสอนผิดอยู่) เช่น A ant มด egg ไข่ แต่ดึใจมากเลย ลูกจำได้ พอเขาเห็นไข่ ก็จะพูดเลย egg ไข่ ส่วนตุ๊กตาหมีจะเรียก ว่า b bear b ball ถ้าจะนอนเราก็จะบอกเขาว่า ไปลูกไป bedroom นอนเอ๋ เอ๋ บางทีเขาก็พูดกับพ่อว่า (เวลาอยู่ในห้องนอน) bedroom อะไรประมาณนี้ เราเองก็เกร็งๆ กลัวสอนลูกผิด (โดยเฉพาะประโยค) เลยทำให้ตอนนี้ไม่ค่อยไปถึงไหน ได้แค่ศัพท์ง่ายๆ ที่เราจำได้ แต่ถ้าผูกเป็นวลี หรือประโยค แถบจะไม่ได้เลย ยิ่งพอมานึกถึงที่เพื่อนเราว่าเรายิ่ง แย่ไปใหญ่ ไม่กล้าไปเลย อีกอย่างบ้านเราอยู่ต่างจังหวัด ค่อนข้างจะห่างเมือง ทำให้สื่อการสอนเราค่อนข้างน้อย เพราะนานๆ จะเข้าไปในเมืองที หรือเวลาสงสัยอะไรจะถามใครใน อินเตอร์เน็ตก็ต้องรอวันที่มาทำงาน จ-ศ เท่านั้น เลยเสียโอกาสค่อนข้างเยอะ แต่ก็พยายามหาซื้อ vcd dvd ที่มีเสียงซาวแทร็ก มาเปิดให้ลูกดู ซึ่งเราก็ไม่แม่นด้วยซิ เฮ็อ ระบายมาซะยาว แต่ก็สบายใจขึ้น แต่ยังงัยก็ไม่คิดล้มเลิกความตั้งใจหรอกนะ อย่างน้อย ถึงเขาพูดไม่ได้ จำศัพท์ได้บ้างก็ไม่เป็นไร ยังงัยลูกก็ได้ไปบ้างพัฒนาการของลูกก็ดีขึ้นดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเพื่อลูกเลย ก็จะสนับสนุนด้านอื่นๆ ไปด้วยก็แล้วกัน สู้ สู้...เพื่อลูก เย้!

Views: 189

Comment

You need to be a member of หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ to add comments!

Join หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

Comment by โกเมศ กุลอุดมโภคากุล on November 21, 2009 at 12:59pm
เป็นกำลังใจครับ ถูกแล้วครับช่วงนี้เป็นเป็นช่วงโอกาสทอง กำลังใจบนเวบนี้มากมาย โดยเฉพาะ ตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า เมื่อไรที่เขาโต้ตอบกลับมา สื่อสารกับเรา... วันนั้นหายเหนื่อยครับ สู้ต่อไปครับ
Comment by mom_jenita on November 21, 2009 at 8:51am
อ่านจากที่เขียนแล้ว คุณ K-O-O-K คงรู้สึกเครียดและอยากระบาย อย่างน้อยการเขียน คงจะทำให้ดีขึ้นนะคะ แถมมีกำลังใจล้นหลามอีกตังหาก ภาเป็นอีกคนนึง ที่มาให้กำลังใจนะคะ และก็เป็นอีกคนที่ไม่เก่งภาษาอังกฤษค่ะ

คนมีมากมายหลายประเภทนะคะ อยากให้คุณ K-O-O-K เลือกใช้คนให้เป็นประโยชน์กับเราด้วยค่ะ คนที่เค้าคอยว่าเราเนี่ย ก็จับเอามาเป็นแรงผลักดันให้เราก้าวเดินนะคะว่า ซักวัน เราจะทำให้เค้าเห็นให้ได้ และภาเชื่อว่าต้องมีวันนั้นแน่นอนค่ะ ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้ ถ้าเราพยายามนะคะ และก็ต้องคิดด้วยว่ามีคนอีกมากมายหลายคนที่คอยเป็นกำลังใจให้เราด้วยค่ะ

ภาษาไทยเราไม่ต้องสอนอะไรเด็กๆมาก เด็กส่วนใหญ่ยังพูดได้เลยค่ะ ต่างกันตรงสภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวย อันนี้เราตั้งใจสอน และจัดสภาพแวดล้อมให้เอื้อ รับรองได้แน่นอนค่ะ สู้สู้นะคะ
Comment by thanwadee payyawad on November 21, 2009 at 4:43am
ให้กำลังใจค่ะ ไม่ต้องท้อค่ะ ไม่ใชภาษาของเรา แต่ถ้าเราพยายามก็ต้องสำเร็จ ส่วนเรื่องเสียงหรือสำเนียงเนี่ย จะให้เราออกอังกฤษจ๋าเลย มันก็คงยากเพราะไม่ใช่ภาษาแรกของเราที่เราพูดตั้งแต่เกิด ยกตัวอย่างคนสิงคโปร์ ใครๆก็รู้ว่าเขาสามารถสื่อสารอังกฤษได้ดี แต่หารู้ไม่สำเนียงของเขาใช่จะดีเลย เกือบทุกประโยคจะลงท้ายด้วย "ล้า" อย่างเช่น How are you? เขาจะพูดว่า How are you la? ตลกแต่คนก็เข้าใจเขาดี อีกตัวอย่างหนึ่งคน ฮ่องกง ออกเสียงตัว n (น) ไม่ชัด จะออกเป็นตัว L หรือ ล ตัวอย่างคำว่า Number คนฮ่องกงหลายคนออกว่า ลัมเบอร์ ฟังดูตลกแต่คนก็เข้าใจ อีก 1 ตัวอย่างคน บังกลาเทศ ออกเสียงตัว V ไม่ได้ ออกเป็นตัว B แทน ตัวอย่าง VDO ออกเป็น BDO เห็นไหมยังมีคนอีกต้องหลายชาติที่ออกเสียงไม่ถูกอักขระ เพราะฉนั้นไม่ต้องกังวลค่ะ สอนและเรียนไปพร้อมกับลูกอย่างที่ทำอยู่นั่นแหละ ถูกต้องแล้วค่ะ
Comment by ซันต้ากะซันไช่ ก้อ รักในหลวง on November 20, 2009 at 11:17pm
สู้สู้ค่ะ เป็นกำลังใจให้ เพราะเราก็เป็นอีกคนที่มักออกเสียงผิดประจำตอนเรียน เลยไม่ค่อยมั่นใจเวลาจะพูด
แต่ตอนนี้เพี่อลูกต้องทำให้ได้ค่ะ เช็คเสียงจาก free dictionary ที่ในหนังสือบอกเหมือนกัน
ฟังแล้วนึกว่าจำได้ พอจะพูดอีกทีก็ไม่แน่ใจต้องมาฟังเสียงอีกรอบ 2 รอบ .... หลายรอบเหมือนกันค่ะ
สู้ สู้ค่ะ
Comment by อรนัย รักในหลวง on November 20, 2009 at 9:18pm
คุณกุ๊กค่ะคุณก๊อกเคยพูดประโยคนึงโดนใจอ๊อบมากๆ ...จะ"อด"หรือจะ"ทน"
ถ้ารู้สึกว่าเหนื่อยหรือท้อเข้ามานั่งพักในหมู่บ้านนี้นะค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
Comment by แม่เพ่ยขอแจม on November 20, 2009 at 8:31pm
ถ้าตัดสินใจที่จะเลือกทางเดินนี้แล้ว..พี่เชื่อว่าน้องยังต้องเจออุปสรรคอีกหลายอย่าง..แต่ขอให้เชื่อมั่นว่าอุปสรรคทั้งหลายเหล่านั้นจะพังทลายลง..ด้วยพลังแห่งความมุ่งมั่นของน้องเอง ฝ่าฟันมันไปให้ได้ค่ะ เหนื่อยนักก็พักก่อน..แต่การพักไม่ใช่หมายถึงการหยุด..ตักตวงกำลังใจจากที่นี่..ฝ่าฟันไปพร้อมๆกับเพื่อนๆในที่นี้อีกหลายครอบครัว..จูงมือกันไปค่ะ
Comment by แม่น้องเดล on November 20, 2009 at 5:08pm
เป็นกำลังให้สู้ต่อไปคะ สักวันเราจะเห็นผลจริงๆ ใจเย็นๆ มีเพื่อนๆในบ้านนี้เป็นกำลังใจให้เยอะค้า

สู้ สู้
Comment by อรดา พงศ์สุธนะ on November 20, 2009 at 4:19pm
ขอให้อย่าสนใจกับสิ่งรอบข้างนะคะ ขอให้เชื่อในศักยภาพของเด็ก เสียงนกเสียงการอบๆข้างไม่มีผลอะไร ขอเพียงคุณแม่ต้องผ่านจุดนี้มาให้ได้

เมื่อไรที่ท้อเข้ามาเวปนี้ก็จะมีกำลังใจให้เสมอนะคะ ขอให้ดูตัวอย่างครอบครัวที่ทำได้และประสบผลนะคะ เพราะมันทำได้จริงๆค่ะ เด็กสองภาษาพ่อแม่สร้างได้ค่ะ
Comment by มลฤดี พิชัยยุทธ์ on November 20, 2009 at 3:44pm
สู้เพื่อลูกนะคะ อย่าไปสนใจคำพูดบางคำที่ทำให้เราไม่สบายใจ เราต้องพสูจน์ให้เพื่อนคนนี้เห็นว่าฉันก็สอนลูกได้
สอนด้วยเพลง หรือตามวิธีของเพื่อนๆที่น่ารักในหมู่บ้านเด็กสองภาษาของเรา ลองดูนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Comment by แม่น้องเนย on November 20, 2009 at 2:02pm
มาขอเป็นกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ ใช่ค่ะ คนไม่เป็นพ่อแม่ไม่รู้หรอกค่ะว่า
สิ่งที่เรากำลังทำให้ลูกอยู่นี้มีค่ามากแค่ไหน มันเป็นความภาคภูมิใจ
ที่หาที่ไหนไม่ได้ค่ะ

1.ตอนเริ่มต้นคิดว่าเราได้แค่ไหนทำไปก่อนค่ะ แล้วค่อยหาความรู้ไปเรื่อยๆค่ะ

2.ลูกโตขึ้นย่อมอยากรู้โน่นรู้นี่เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ เราเป็นพ่อแม่ก็ต้องมีหน้าที่
หาคำตอบมาให้ลูกอยู่แล้ว อย่าว่าแต่ภาษาอังกฤษเลย ภาษาไทยเอง บางเรื่องเราก็ไม่รู้
คนทั่วไปก็ต้องพูดว่า "แม่ไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวจะไปหาคำตอบให้"
ภาษาอังกฤษเองก็เหมือนกัน ไม่รู้ก็ต้องไปหาคำตอบเช่นกัน ต่างที่เราต้องหาคำตอบเป็นอังกฤษ

พยายามเข้าค่ะ ความสำเร็จรออยู่ค่ะ

--oO--

สแกนโค้ด แอดไลน์ @2pasa แล้วลุ้นของรางวัลรวมคลิปเวิร์กช็อปทั้งหมด

Events

หนังสือในชุดเด็กสองภาษา



© 2020   Created by ผู้ใหญ่บิ๊ก.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service