chapter : 1
นโมเป็นเด็กที่มีปัญหากับผิวมา
ตั้งแต่อายุได้ 2 เดือน
ตอนนั้นเป็นแค่ผื่นขึ้นที่แก้ม ก็รักษา แล้วเป็นๆหายๆมาเรื่อยๆ
จากระยะเวลา 3 เดือนกว่าๆกับการต่อสู้กับปัญหาผิวของลูก
ที่เป็นๆหายๆ เดี๋ยวดี เดี๋ยวเห่อ
เปลี่ยนน้ำยาซักผ้ามาสาระพัดยี่ห้อ
ทดลองตั้งแต่งดกินอาหารบางชนิด
เพราะกลัวนโมจะแพ้จากอาหารที่กิน ไปผ่านน้ำนม
และอีก ร้อยแปดวิธีเท่าที่จะค้นคิดได้
ไม่ว่าจะเป็นความรู้เก่าความรู้ ใหม่
ก็ขุดเอามาใช้จนสิ้นกระบวนท่า
ในที่สุดก็มาถึงจุดที่แม่ไม่สา มารถควบคุมผื่นของหนูได้อีก ต่อไป
ต้นเดือนที่ผ่านมา ผื่นเริ่มขึ้นที่ขา มาที่แขน มาที่อก มาที่หลัง
แล้วหนักสุด ขึ้นที่หัว (แทบกรี้ด)
ยาทาที่หมอให้มาแล้วเคยใช้ได้ผ ล ก็สิ้นท่าไปด้วย
ยากินที่หมอให้มาก็ไร้ความหมาย อีกเช่นกัน
ในที่สุดเลยได้ฤกษ์งามยามดี นัดพบหมอผิวหนังหน้าตาดี
ที่รพ.ชื่อดังในเชียงใหม่
(ตอนแรกที่ไปพยาบาลบอกว่า
เดี๋ยวส่งตัวให้หมอเด็กดูก่อนแล้ว กัน
อิแม่มันยืนยันหนักหนาว่า ไม่เอาหมอเด็กแล้วค่ะ ขอหมอเฉพาะทางโลด)
พอหมอเห็นผื่น ก็ฟันธงโช๊ะเด๊ะเลยทันทีว่า
"ผิวแห้งเกินไปนะคะ"
ไม่ได้แพ้น้ำยาซักผ้า ไม่ได้แพ้ขนหมา ไม่ได้แพ้อาหาร แบบที่เราคิดกันมาตลอด
ช่วงเวลานั้นเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ เลย
ในที่สุดเราก็รู้สาเหตุ และ จะรักษาได้ถูกทางเสียที
ที่เยี่ยมไปกว่านั้นคือหมอจ่าย มาแต่ยาทาไม่มียากินเลย (เริ่ดมาก)
ตั้งแต่กลับมาจาก รพ มาถึงตอนนี้ทายาไปแล้ว 3 ครั้ง
ผื่นแทบจะหายไปหมดแล้ว สุดยอดใช่ไหมล่ะ
แม่ดีใจมากที่ในที่สุดการต่อสู้ กับผื่นของหนูก็สิ้นสุดลงเสีย ที
ดีใจที่ไม่ต้องป้อนยาให้หนูกิน อีกต่อไป
(นโมกินยายากมาก 1.5cc ใช้เวลากิน 1 ชม.)
หมอผิวหนังบอกว่า ยากินไม่มีความหมายในเคสของหนูเลย
เพราะสาเหตุไม่ได้มาจากอาการแพ้
แล้วที่แม่ต่อสู้ป้อนยาหนูไป หนูืทั้งอ้วก ทั้งเสียน้ำตา
เห้อ...........คิดแล้วเซ็งจิต
อยากแนะนำ
หากใครมีลูกมีหลาน ที่มีปัญหาผิวหนัง
เป็นผื่นเป็นๆหายๆ หาหมอเด็กแล้วไม่หายสักที
พาไปหาหมอผิวหนังเลยดีกว่าค่ะ
ชัดเจน และ แน่นอนกว่า ฟันเฟิร์ม
You need to be a member of หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ to add comments!
Join หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้