หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้

หมู่บ้านเด็กสองภาษา พ่อแม่สร้างได้ - สองภาษาดอทคอม

ท่านไหนมีประสบการณ์ลูกไปโรงเรียนแล้วเป็นแบบน้องยีนบ้างค่ะ
คือน้องยีนเริ่มไปโรงเรียนได้ อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่สองค่ะ ยังร้องไห้ทุกวันเลยค่ะ
วันแรก ๆ เริ่มร้องตอนแม่กลับ แต่พอวันที่ 4-5 ร้องตั้งแต่เลี้ยวรถเข้าโรงเรียนเลยค่ะ
และตอนกลางคืนก็ร้องไห้เป็นระยะแล้วบอกว่า Back home ตลอดคืนเลยค่ะ
ตอนนี้คุณแม่เิริ่มเศร้าค่ะว่าสมองลูกจะเสียหายมั๊ยน่า
หากท่านมีประสบการณ์ช่วยเล่าให้ฟังบ้างนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ


Views: 808

Attachments:

Reply to This

Replies to This Discussion

น้องอายุเท่าไรครับ....... ของผมตอนเริ่มแรก 2 ขวบ 8 เดือน ก็เป็นเหมือนกัน แต่พอเริมเปลี่ยนคนไปส่งก็หายไปเอง ส่วนมากจะสัญญาว่า คุณพ่อ หรือคุณแม่จะไปรับกลับนะ ซึ่งต้องรักษาสัญญาให้ดี และไปให้ทันเวลาอย่าช้า,,,,, ถ้ามีโอกาส น่าจะลองสอบถามคุณครูประจำห้องบ้างว่ากิจกรรมที่โรงเรียนเป็นอย่างไร น้องร่วมกิจกรรมกับเพื่อน ๆ ได้หรือไม่ อาหารทานได้บ้างไหม พักผ่อนตามเวลาบ้างหรือเปล่า และแอบไปแวะเวียนดูบ้าง แต่อย่าให้ลูกเห็น พอเขากลับถึงบ้านก็พยายามรีบถามเพือ่ให้เล่าให้ฟังเลย ปัจจุบันน้องแพรวาฏ์ว เข้าเรียนอนุบาลแล้ว เทอม 2 ไม่มีอะไรน่าห่วง สนุกสนานตามวัย ชอบไปโรงเรียน แต่เมื่อคุณแม่อยู่ด้วยก็เกิดอาการอิดออด อ้อน แบบคนอื่นแตะไม่ได้เหมือนกัน ซึ่งต้องพยายามอดทนและหาวิธีจัดการที่เหมาะสม..... เป็นกำลังใจนะครับอย่าท้อ.... ผมเองเคยกังวลมากกว่านี้อีก เพราะต้องทำงานทั้งคู่ และตัวผมเองก็อยู่ต่างจังหวัดด้วย เจอเฉพาะวันหยุด ซึ่งจัดให้เป็นวันของเขาโดยเฉพาะ omeyim_1333@hotmail.com
ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจ
ยอมรับค่ะว่ากังวลมากเลย น้องยีน อายุ 2 ขวบ 3 เดือนค่ะ
แล้วน้องเค้าร้องอยู่ประมาณกี่วันค่ะ
เด็กผู้ชายเค้าจะปรับตัช้านิดนึง เชนไปตอนขวบสองเดือน อาทิตย์ที่3ถึงจะดีขึ้น พอhalf-term breakกลับไปก็เป็นอีก ต้องถามว่าคุณแม่มีความจำเป็นไหม ถ้าเลี้ยงเองได้ก็อยู่บ้านดีกว่า แต่ถ้าจำเป็นก็ทำใจคะ
น้องโบอิ้ง 2.2 เดือน ก้อร้องไห้ อ่ะ แต่ก้อยอมไปแต่โดยดี กลับมาก้อถามน้องทุกวัน ที่สำคัญกลับมาถึงบ้านกินข้าวใหญ่เลยอ่ะ
ค่ะน้องยีนก็เหมือนกัน กลับมากินใหญ่เลยค่ะ กินทุกอย่าง
สองอาทิตย์แรก ลูกสาวก็กินเก่งกว่าเดิมค่ะ ตอนเย็นนี่ ทานเพิ่มอีก 2 มื้อใหญ่ๆ
ตอนไปรับบ่ายสามโมงครึ่ง พาไปทานข้าวที่คาร์ฟูก่อน 1 จานหรือ 1 ชาม ผู้ใหญ่
6 โมงเย็นทานข้าวอีกมื้อ

ลูกทานเหมือนไม่ได้ทานอะไรมาทั้งวัน แต่ตอนนี้เค้าปรับตัวได้แล้วค่ะ ^^
ก็เค้าไม่ได้ทานจริงๆนั้นแหละ เคยไปแอบดูลูก ถามครูก็ได้ความตรงกัน ทั้งอาหารไม่ถูกปากทั้งไมสบายใจ เลยไม่กิน
ลูกสาวเข้าเรียนครั้งแรกเมื่อตอนอายุ 3.3 ขวบค่ะ KG.1
ต้องเกริ่นตอนแรกก่อนนะคะ คือลูกสาว แรกเข้าเีรียน เค้าอยากไปโรงเรียนเอง ตอนสอบสัมภาษณ์ และไปลองเล่นกับเพื่อนๆ ไม่มีร้องไห้
ให้ความสนใจดี (เหมือนจะไปได้สวย ทั้งที่เด็กหลายคน ร้องไห้กระจองอแง แต่ลูกสาวไม่เลย เดินเข้าห้อง ทำการสอบสัมภาษณ์ และทดสอบพัฒนาการ ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และพัฒนาการตามวัยได้หมด)

พอไปเรียนวันแรก (ซัมเมอร์เมื่อเดือนเมษาที่ผ่านมา) ช่วงเช้า ถึงตอนสายๆสิบโมง ก็เล่นและทำกิจกรรมได้เป็นอย่างดีและปกติ
ทั้งที่มีเด็กเกือบ 90% ร้องไห้ ไม่อยากร่วมกิจกรรม ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องปกติของเด็กที่ไปเรียนวันแรก และมีผู้ปกครองอยู่ด้วย

พอหลัง 10 โมง คุณพ่อคุณแม่เิริ่มจะปลีกตัวกลับ อยากให้ลูกได้คุ้นเคยกับเพื่อนๆ คิดว่าไม่มีปัญหา แต่ที่ไหนได้ แกร้องไห้ค่ะ
ก่อนร้องสังเกตว่า เค้าจะมองเพื่อนทุกคน แต่ละคนก็ร้องไห้หาพ่อแม่ เพราะผู้ปกครองเริ่มปลีกตัว ต้องไปทำงาน
บรรยากาศที่ห้องเริ่มไม่สนุกเหมือนช่วงเช้าๆแล้ว บรรยากาศเศร้า และคุณครู ผู้ช่วย ต่างก็รับมือกับเด็กที่ร้องไห้ กับเด็กที่จะออกนอกห้อง
ดังนั้นวันแรกๆ อาทิตย์แรกๆ คุณครู ต้องรับมือกับเด็กๆ เด็กหลายคนเลยดูอดสนุก ดูบรรยากาศไม่สนุกเท่าที่ควรค่ะ

ูอาทิตย์ที่สองเริ่มมีกิจกรรม เด็กที่กระจองอแงเริ่มลดน้อยลง แต่ก็ยังมีให้เห็นว่างอแง ร้องไห้หาผู้ปกครองอยู่
ลูกสาวร้องไห้ตอนไปส่งค่ะ ออกจากบ้านไม่ร้องเลยค่ะ บอกจะไปโรงเรียน แต่พอถึงห้องเรียน กลับไม่อยากเข้าห้องเรียนเฉยๆ
แถมพอมีเด็กร้องไห้ เค้าก็จะจ้องมอง และเหมือนว่า.....เพื่อนร้อง ก็จะร้องตาม
คุณครูบอกว่า พอหลังจากพ่อแม่กลับ เค้าก็หยุด สายๆพอนึกขึ้นได้ ก็ร้องขึ้นมาดื้อๆ พอลืมก็หยุด พอนึกได้ก็ร้องอีก
แต่คุณครูก็พยายามหันเหความสนใจ หากิจกรรมให้เค้าทำ

ก่อนเข้าเรียนวันแรก ได้บอกคุณครูไปว่า ลูกสาวสนใจในเรื่องใดเป็นพิเศษ สิ่งไหนทำให้เค้าสนใจบ้าง และเทคนิคปลอบเค้าทำอย่างไร
เค้าชอบทานอะไร ชอบทำอะไร ก็บอกคุณครูไป จะได้ง่ายต่อการเข้าใจของครูและนักเรียนค่ะ

เพราะลูกสาว เป็นเด็กที่ชอบการวาดรูป ระบายสี หากให้กระดาษเค้า 1 แผ่น และสีอะไรก็ได้ให้เค้า เค้าก็จะสนุกกับการวาดเขียนของเค้าไป และเค้าเป็นเด็กไม่อยู่นิ่ง สิ่งสำคัญ เค้าเป็นเด็กไม่นอนกลางวัน.... ก็ถามคุณครูไปว่า..."จะเป็นไรไม๊ หากลูกสาว ไม่นอนกลางวัน และคุณครูจะทำอย่างไรหากเด็กไม่นอนกลางวัน ทั้งที่เพื่อนๆนอนกลางวันกันหมด "

คุณครูตอบได้ชื่นใจมากค่ะ ว่า....ไม่บังคับนอน แต่จะพาเค้าทำกิจกรรมอื่นๆ ซึ่งวันแรก คุณลูกก็ทำให้คุณครูเห็นว่า เค้ืาไม่นอนจริงๆ
คุณครูพามาเล่นสนาม เล่นทรายค่ะ ทั้งที่เด็กทุกคนในห้องนอนกันหมด ยกเว้นลูกสาวเรา... (และเป็นอย่างนี้จนถึงเทอมที่สอง เค้าก็ไม่นอน คุณครูก็พาเข้าประชุมการสอนของคุณครูทุกวัน จนตอนนี้คุณครูแผนกอนุบาลรู้จักลูกสาวกันหมดแล้ว ^^")

อาทิตย์แรก ลูกสาวจะมีกระดาษ A4 มาให้แม่ชื่นชมทุกวันเลยค่ะ เค้าจะวาดรูป ระบายสีเต็มหน้ากระดาษ เราก็ชื่นชม
เดือนแรก ลูกจะติดคุณครูโปรดเค้ามาก เกาะติดไม่ยอมห่าง สังเกตุว่า เด็กแต่ละคน เค้ืาจะมีคุณครูที่เค้าคิดว่า อยู่ด้วยแล้วปลอดภัย ในยามที่เค้าอยู่โรงเรียน

คำถามสุดฮิต และถามทุกวันของคุณแม่ ก็จะเป็น...
วันนี้สนุกไม๊ค่ะ นู๋ไปโรงเรียนไปเล่นกับเพื่อนๆ (ไม่ได้บอกลูกว่าไปเรียนหนังสือนะคะ จะพยายามบอกเค้าว่า ไปเล่น ไปเจอเพื่อนและคุณครู ไปเล่นกิจกรรมที่คุณครูสอน) เค้าก็จะเล่าให้ฟัง เทอมแรก เห็นพัฒนาการเค้าเด่นชัดเรื่องการร้องเพลง เต้น และภาษาไทยค่ะ
ก็ไม่ได้หวังอะไรมากจากโรงเรียน แค่ให้เค้ามีความสุข ปรับตัวเข้ากับคนอื่น ยอมรับฟังคนอื่นแค่นี้แม่ก็มีความสุขค่ะ


วันนี้ทานข้าวกับอะไรบ้าง นู๋ทานไปกี่จาน... เพื่อนนู๋ชื่ออะไร วันนี้เล่นกับใคร มีเพื่อนแกล้งไม๊ คุณครูสอนอะไร ^^
ตอนเช้าไปโรงเรียน แม่จะไม่ปลุกเค้าแต่เช้านะคะ ไปสายไม่เป็นไร เพราะกลัวว่า ปลุกเค้าตื่น เดี๋ยวเค้าอารมณ์ ไม่ดี
เอาไว้ให้เขาตื่นเอง เค้าจะได้อารมณ์ดี อยากไปโรงเรียน และเข้าเทอมสองแล้ว ลูกสาวยังไม่เคยได้ร่วมกิจกรรมตอนเช้า ร้องเพลงชาติเลยค่ะ แต่เราก็ไม่ได้ใส่ใจ ขอแค่เค้าอยากไปโรงเรียน ไปเอาประสบการณ์ และอยู่ที่นั้นอย่างมีความสุขพอค่ะ
เขียนเล่าได้ดีมากเลยครับ เริ่มแรก ........ ของผมน้องแพรวก็เป็นเหมือนกัน แต่ตอนนี้ อนุบาล ๑ เทอม ๒ แล้ว ชอบที่จะไปโรงเรียนมากครับ
คุณทิพย์

จันทร์เจ้าไปร.ร.วันนี้วันแรกค่ะ (อายุ 3.3 ขวบ) เนี่ยอ๊อบกลับมาจากไปส่งมาได้ซักพัก...ยังอึ้งๆงงๆลูกไม่อยู่ทำไรดีเนี่ยยยย
จันทร์เจ้า(ยัง)ไม่ร้องค่ะ อาจจะเพราะว่าบิ้วกันมานานแล้ว..แล้วการที่เห็นพี่กล้าไปร.ร.ทุกวันก็ทำให้จันทร์เจ้าเค้าอยากไปด้วยค่ะ แต่วันนี้เพิ่งวันแรก...ต้องรอดูกันต่อไป
ไปโรงเรียนครั้งแรกอายุเท่าพี่แองเจิ้ลเลยนะคะ ^^

สองอาทิตย์แรกลูกไปโรงเรียน นุ้ยก็ไม่รู้จะทำอะไรเหมือนกันค่ะ
แถมเหนื่อยกว่าลูกอีก เพราะลุ้นทุกวันเลยว่าลูกจะปรับตัวได้ไม๊ ^^
น้องจันทร์เจ้าโชคดีนะค่ะ ที่มีพี่อยู่ด้วย แล้วน้องเรียนที่ไหนค่ะคุณอ๊อบ

ทิพย์ส่งลูกไปโรงเรียนแล้วกลับมาทำงาน ก็ทำไม่ค่อยถูกเหมือนกันค่ะ

สู้กันต่อไปนะค่ะ เรื่อของลูก ๆ

RSS

--oO--

สแกนโค้ด แอดไลน์ @2pasa แล้วลุ้นของรางวัลรวมคลิปเวิร์กช็อปทั้งหมด

Events

หนังสือในชุดเด็กสองภาษา



© 2019   Created by ผู้ใหญ่บิ๊ก.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service